KANCELARIA NOTARIALNA

Jacek Polański | Agnieszka Zielińska

Depozyt notarialny

 

Zgodnie z art. 108 ustawy prawo o notariacie Notariusz w związku z dokonywaną w jego kancelarii czynnością ma prawo przyjąć na przechowanie papiery wartościowe albo pieniądze. Jest to bardzo prosty sposób zabezpieczenia transakcji, z przyjęcia depozytu notariusz spisuje protokół, w którym wymienia datę przyjęcia, ustala tożsamość osoby składającej, datę mającego nastąpić wydania oraz imię, nazwisko i miejsce zamieszkania osoby odbierającej depozyt. Wydanie depozytu następuje za pokwitowaniem. 

Koniecznym jest aby przyjęcie do depozytu nastąpiło w związku z czynnością dokonywaną w kancelarii, wątpliwości mogą więc powstać przy kancelarii prowadzonej przez kilku notariuszy na zasadzie spółki partnerskiej, bądź cywilnej, wtedy jeden notariusz mógłby przyjąć depozyt a drugi dokonać czynności związanej z depozytem. Przyjmuje się więc, że przyjęcia dokonuje się w związku z czynnością dokonywaną przez tego samego notariusza.

Z przyjęcia depozytu notariusz nie pobiera podatku od czynności cywilnoprawnych, co potwierdza interpretacja indywidualna Izby Skarbowej w Warszawie z 17 stycznia 2008 r., IPPB 2/436-106/07-2/MZ, z treści której wynika, iż osoba składająca pieniądze (papiery wartościowe) do depozytu będzie musiała ponieść koszty taksy notarialnej.

Do składania pieniędzy do depozytu notariusz prowadzi specjalne konto bankowe.

Z całej czynności złożenia do depozytu notariusz spisuje protokół w którym określa datę przyjęcia, stwierdza tożsamość osoby składającej do depozytu, datę wydania oraz imię, nazwisko i miejsce zamieszkania, której pieniądze (papiery wartościowe) mają zostać wydane. Należy podkreślić, że warunki wydania muszą być jasno określone i nie mogą kształtować sytuacji, w której notariusz będzie musiał dokonać oceny czy pieniądze (lub papiery wartościowe) mogą być wydane czy nie. 

W celu zabezpieczenia transakcji kupujący może wpłacić do depozytu u notariusza cenę sprzedaży, którą to cenę notariusz przeleje na konto sprzedającego po zawarciu umowy sprzedaży. Wówczas sprzedający ma pewność, iż kupujący posiada środki na zakup nieruchomości, zaś dla kupującego jest to najbezpieczniejsza forma zapłaty.